In 2010 werkte de KNMvD mee aan een onderzoek van het International Fund for Animal Welfare (IFAW) naar de illegale hondenhandel en steunde zij de campagnes van IFAW en Stichting Viervoeters. Juni 2010 wijdde SBS6 een uitzending aan het onderwerp, waarna de Partij voor de Dieren Kamervragen stelde. “Een prima zaak,” aldus René Lesuis.

René Lesuis werkt als beleidsadviseur dierenwelzijn bij de nVWA (nieuwe Voedsel en Waren Autoriteit), de organisatie waarin de Algemene Inspectiedienst (AID), de Plantenziektekundige Dienst (PD) en de Voedsel en Waren Autoriteit (VWA) fuseren tot één inspectiedienst.
“De AID houdt zich van oudsher bezig met opsporing, terwijl bij de VWA officiële dierenartsen werken die certificaten uitgeven voor de handel in levende dieren en producten van dierlijke oorsprong. Die twee sporen hebben soms de neiging om naast elkaar te lopen.”

Hij pleit nadrukkelijk voor meer samenwerking, ook met de practici. “Vaak zijn het dierenartsen die als eerste problemen signaleren. Een dierenarts die een bedrijf begeleidt, of een dierenarts die zieke pups in de praktijk krijgt. De Nederlandse dierenarts heeft de autoriteit om een toekomstige diereigenaar professioneel en persoonlijk te adviseren en daarmee de belangen van het huisdier en de diereigenaar te dienen. Als een cliënt een dier wil aanschaffen, zal een dierenarts altijd adviseren gebruik te maken van een rasfokkerij of een asiel. Dat ten eerste.” Daarmee kan dierenleed worden voorkomen, verdriet bij de eigenaar en hoge kosten.

“De KNMvD kan namens de Nederlandse dierenartsen het probleem van malafide hondenhandel ook internationaal op de agenda zetten, bijvoorbeeld in de FVE-overleggen met de Europese zusterorganisaties. ” Lesuis geeft aan dat juist dit heel belangrijk is. “Bij de hondenhandel geven vaak buitenlandse dierenartsen een gezondheidscertificaat uit. Feitelijk verklaart zo’n dierenarts ook niet meer dan: ‘Het dier oogt op dit moment gezond’. De dierenarts in Nederland is dan vaak de eerste die het hondje ent, vanwege de leeftijd, en dan krijgt het dier een Nederlands dierenpaspoort. Daarna is de oorsprong van het dier onzichtbaar. Als zo’n dier via een gezin verkocht wordt, is voor ons de bewijsvoering erg lastig.”

Lesuis zou het liefst zien dat de nVWA de malafide en illegale hondenhandel benadert als een vorm van ‘georganiseerde misdaad’. Dat betekent bijvoorbeeld dat het monitoren van geldstromen gebruikt kan worden, om meer grip op deze handel te krijgen. Hij ziet dan ook perspectief in samenwerking met bijvoorbeeld de FIOD (Fiscale Inlichtingen- en Opsporingsdienst). “Het is immers erg moeilijk om een euro te laten verdwijnen,” aldus Lesuis. “En als iemand een villa koopt, moet aan de inkomstenkant duidelijk zijn hoe hij aan het geld komt. Dat soort informatie kan mogelijk gebruikt worden.”

Hij benadrukt nogmaals dat het heel belangrijk is om daarbij internationaal op te trekken. Verscherpte regelgeving in België heeft ertoe geleid dat de hondenhandel zich verplaatste naar Oost-Europa. Ook in Nederland wordt de regelgeving verscherpt, zo komt er een Identificatie- en registratie verplichting aan. Het zijn goede, maar nationale initiatieven, terwijl de handel internationaal is. Daarom is het zo belangrijk om met andere landen gezamenlijk op te trekken. “Als overal dezelfde regels gelden, is uitwijken naar het buitenland niet meer lucratief. Nu wegen de transportkosten en de uitval van pups blijkbaar nog op tegen de winst.”

Lesuis vindt het erg belangrijk dat de KNMvD als spreekbuis van de Nederlandse dierenartsen lobbyt voor Europese wetgeving en laat weten: ‘wij vinden het belangrijk dat hier wat aan wordt gedaan’.

Links
International Fund for Animal Welfare (IFAW)
Federation of Veterinairians of Europe
Dossier Dierenwelzijn (voor leden)

Terug